Hai.
My life's getting tougher.
With so many things landing onto my head, my inner me.
Sekarang.
Aku dah pegang kawasan asrama.
Like a boss la kan.
Tapi.
Ya Allah..
Tuhan je la tahu.
Betapa susahnya nak handle budak-budak pramatang ni.
Dengan perangai sorang-sorang tu..
Ada yang baik tu, baik la.
Kalau yang degil tu, rendam dalam asid pon belum tentu cair.
Aku tak tau la apa nak jadi dengan dieorang tu.
Dah la tahun ni nak exam,
Tak sedar diri lagi.
Aku dah berlembut dengan dieorang.
Tapi
Nak kepala.
Aku garang kan,
Kata aku singa la bagai.
Kalau aku jadik malaikat,
Korang bukan nak dengar pon.
Kalau aku jadik singa,
Korang buat muka,
Kata macam-macam belakang aku.
Cakap aku ni nyekik la.
Tolong la Adik-adik.
Apa yang susah sangat nak ikut peraturan?
Orang lain boleh je.
Kenapa tak korang?
Nak kata ***** kan,
Semua same je kelayakan masuk.
Kalau aku bangkit pasal mak bapak kan,
Korang melenting,
Jadi,
TOLONG LA.
AKU MERAYU dengan korang.
BEHAVE la.
Jaga la siket name korang tu,
Name batch,
Yang penting
Name MAK BAPAK korang tu.
Aku marah, aku tegur
Bukan sebab aku benci korang.
Aku marah bersebab.
Aku marah pada orang yang bersalah.
Aku pun tak nak marah korang sebenarnya.
Tapi.
Korang tu.
Aku harap one of you guys ada yang terasa bila bace statement ni.
Sekiranya bukan aku yang pegang jawatan ni tahun depan,
Tolong la.
Demi dia.
Sebab dia mesti lebih baik daripada aku.
Sebab hanya aku sorang je yang macam singa dalam batch aku.
Dan
Most Crucial
For YOUR OWN SELVES.





No comments:
Post a Comment